در زندگی و معاشرت با دیگران، نرم افزار باشیم نه سخت افزار. 

در سایت زندگی، همیشه لینکِ (Mahabbat) داشته باشیم و هیچ گاه برای این سایت، فیلتر نگذاریم.

هیچگاه قفل سی دی قلب مردم را نشکنیم . که:  «تا توانی دلی به دست آور/ دل شکستن هنر نمی‏باشد‹‹. چنانچه در کاری شکست خوردیم آن را « shut down » نکنیم بلکه آن را « restart » کنیم.

برای مانیتور زندگی‏مان بک گراند رنگی (Background)  را در نظر بگیریم، نه سیاه یا دودی .

برای سیستم قلبمان از مانیتورهای تخت و صاف (Flat) استفاده کنیم.

روی کلیدهای عیب کیبورد خودمان انگشت بگذاریم، نه روی کلیدهای عیب کیبورد دیگران.

  همواره پیش از سخن گفتن، سی پی یوی فکرمان را به کار بیندازیم.

صفحه مشکلات مردم ، کلید F1 باشیم و آنان را کمک و راهنمایی (help) کنیم.

برای باغ زندگی مردم windows باشیم نه dos !!!

یک معادله ریاضی- رایانه‏ای به ما می‏گوید: «تا به فکر ساپورت دیگران نباشیم، دیگران به فکر ساپورت ما نخواهند بود‹‹.

اگر از کسی بدی و کم لطفی دیدیم ، آنرا « save » نکنیم بلکه آنرا « delete » نماییم و حتی آنرا از ریسایکل بین « recyclebin » قلبمان کاملا" محو کنیم .

به دیگران اجازه ندهیم در «سی دی رام» زندگی‏مان هر نوع «سی دی» را که بخواهند، قرار دهند.

خانه و دفتر کارمان، به روی مردم نیازمند،«Open» باشد.

تا حرف کسی تمام نشده ، اسپیکر ( speaker ) خود را روشن نکنیم.

برای رفع گرفتاری‏های مردم اتوران ( autorun ) باشیم. همان گونه که دیگران سایت «گوگل» را طراحی کرده‏اند، ما نیز سایت «گو- گل» را برای مردم طراحی کنیم تا در ارتباطات خود با یکدیگر، گل بگویند و گل بشنوند.

هنگام مشاهده خوبی‏ها و نیکی‏های دیگران ، بلافاصله کلید پرینت اسکرین ( print screen ) را بزنیم واز آن عکس بگیریم.

در زمان ناتوانی، درماندگی و تاریکی زندگی دیگران ، کلید « Power » برای آنان باشیم.

چشم‏های‏مان را به روی عیب های مردم، «Close» کنیم.

گاه و بی گاه، کامپیوتر زندگی ما هنگ (Hang) می کند که باید آن را با « فکر »، « مشورت » و «برنامه ریزی»، ری استارت (Restart) نماییم.

برای کپی گرفتن از دیسکت زندگی دیگران، نخست آن را ویروس یابی و سپس ویروس کشی کنیم.

اگر برای شخصیت و تصمیم‏گیری‏های خویش ارزش و احترام قائل هستیم، خودمان یکی از ‏Gameهای کامپیوتر زندگی دیگران نباشیم.

فایل‏های مهم زندگی خود را گاه به گاه، اسکن (Scan) کنیم تا اگر به ویروسی آلوده شده باشند ، سریعاً مشخص شود.

در حروف چینی کتاب زندگی، از شیوه «راست چین» و راست گویی استفاده کنیم، نه از شیوه «چپ‏چین» و دروغ‏گویی.

پیش از پرینت گرفتن از سخنان‏مان، پیش نمایش چاپ (print preview) آن را مشاهده کنیم.

در تجارت و کارهای مالی و اقتصادی، سرمایه‏ها و دارایی‏های خود را در یک درایو (Drive) نریزیم؛ بلکه آنها را در درایوهای گوناگون پخش کنیم تا اگر به فرمت (Format) یک درایو مجبور شدیم، درایوهای دیگر را محفوظ داشته باشیم.

مکان‏نمای ارتباطات ما با آدم‏های ناباب و ناجنس به صورت «فلش» نباشد؛ بلکه به صورت«ولش» باشد.

هارد مغز خود را از برنامه های غیرمفید ، پر نکنیم ، تا فضا را برای نصب برنامه های مفید ، تنگ ننماییم.

برای این که از دیدن مانیتور زندگی، بیشتر لذت ببریم، کارت گرافیک بالا برای آن تهیه کنیم.

اگر مانیتور رایانه ما دارای رنگ های متنوع و متعدد باشد ، ولی مانیتور ارتباطات ما با مردم، حتماً باید یک رنگ باشد.

برای رایانه‏ زندگی دیگران نرم‏افزارهایی را معرفی کنیم که حداکثر هماهنگی را با سخت‏افزارهای موجودشان داشته باشند.

بکوشیم تا خوش اخلاقی را به جای این که در رم (Ram) و حافظه موقت داشته باشیم، در رام (Rom) و حافظه پایدار داشته باشیم تا در هنگام آغاز (Start) ارتباط با دیگران، آن را به کار گیریم.

اگر می خواهیم در زندگی خویش موفق و خوشبخت باشیم، باید خودمان زیرمنوهای Programs رادقیقاً تنظیم کنیم و نباید بگذاریم که دیگران این کار را برای ما انجام دهند؛ اگر چه می توانیم در این زمینه، با آنان مشورت نماییم.

قانون کپی رایت زندگی اجتماعی به ما اجازه نمی دهد که سی دی بدی ها و عیب های دیگران را رایت کنیم. در طراحی کتاب زندگی، از برنامه «فتوشاد» و «فری خند» و «کرل مزاح» نیز استفاده کنیم.

  منبع .    www.cloob.com